Budgetteren zonder je bank te koppelen

Sinds de Europese betaalrichtlijn PSD2 mag een app met jouw toestemming je rekeninggegevens uitlezen. Dat gebeurt niet rechtstreeks: er zit een vergunde partij tussen die de verbinding met je bank onderhoudt. Jij geeft toestemming, die partij haalt je transacties op, en de app die je gebruikt krijgt ze binnen.

Het voordeel is echt: je hoeft niets in te typen en je mist geen transactie. Voor wie veel met de kaart betaalt en weinig zin heeft in administratie, is dat een goede deal.

Drie dingen, en ze staan zelden op de voorpagina.

• Er kijkt een partij mee die je niet gekozen hebt. De tussenpartij die de koppeling verzorgt, ziet je volledige transactiegeschiedenis. Die is gereguleerd en dat is geen kleinigheid, maar het is wel een extra partij met je gegevens.
• Je transacties zijn commercieel interessant. Waar je boodschappen doet, welke verzekering je betaalt, of je een lening hebt lopen: dat is waardevolle informatie. Lees bij elke app met een koppeling na wat er met die gegevens gebeurt, en of ze in geaggregeerde vorm doorverkocht mogen worden.
• De koppeling breekt. Toestemmingen verlopen en moeten periodiek vernieuwd worden, banken veranderen hun systemen, en dan staat je overzicht een tijd stil. Dat is geen ramp, maar het is wel het moment waarop de meeste mensen ermee stoppen.

Het klinkt als een gebrek, en in comfort is het dat ook. Maar er zit iets in dat een koppeling niet kan geven.

Bij een koppeling zie je aan het eind van de maand wat er gebeurd is. Bij zelf invoeren zie je het op het moment dat het gebeurt. Dat verschil van drie weken is precies het verschil tussen een rapport en een beslissing. Je typt 14 euro in en je ziet je saldo zakken; dat is een terugkoppeling die op het juiste moment komt.

Daar komt bij dat een koppeling een categorie raadt en jij hem corrigeert, terwijl je bij zelf invoeren meteen kiest. Na een maand heb je een indeling die klopt met hoe jij naar je geld kijkt, in plaats van een indeling die een algoritme voor je bedacht heeft.

Zelf invoeren mislukt bijna altijd op dezelfde manier: het lukt twee weken, dan sla je een dag over, dan drie, en dan klopt het niet meer. Wat helpt:

• Zet je vaste lasten één keer klaar. Huur, energie, verzekeringen, abonnementen: dat is het grootste deel van je uitgaven en je hoeft het maar één keer in te voeren. Zie de gids over vaste kosten in kaart brengen.
• Voer in op het moment zelf. Aan de kassa, in de rij. Het duurt tien seconden. Bewaren voor 's avonds betekent bewaren voor nooit.
• Accepteer dat het niet tot op de cent klopt. Twee euro missen is geen probleem. Stoppen omdat je twee euro mist, wel. Het doel is een richting, geen boekhouding.
• Kijk één keer per week. Niet elke dag, want dan beweegt er te weinig en verlies je interesse.

Eerlijk is eerlijk: als je vijftig transacties per week hebt, of als je een zaak runt en je privé- en beroepsuitgaven door elkaar lopen, dan is zelf invoeren geen realistische werkwijze. Neem dan een app met een koppeling en lees goed na wat er met je gegevens gebeurt.

Zelf invoeren werkt voor wie een overzichtelijk aantal uitgaven heeft en wil begrijpen waar zijn geld heen gaat. Dat is de meeste mensen, maar niet iedereen.

Budgetto is voor die eerste groep gebouwd. Er is geen bankkoppeling en die komt er ook niet: de app vraagt nooit je bankgegevens en heeft geen enkele verbinding met je rekening. Zie ook de vergelijking met YNAB en Spendee, waar dit verschil het duidelijkst uitkomt.

Gratis account maken